Veel mooie momenten met u meegemaakt

De tekst is geschreven door haar kleindochter: Megan May, en uitgesproken tijdens de uitvaartdienst op 25 november 2015.
 
Megan May:
 
Mooie herinneringen om te bewaren
Lieve kusjes die u altijd gaf. Cium jawa. Javaanse kusjes waarbij we elkaars neusje raakte. Dat deed u altijd glimlachen. En in voor een grap ja dat was u altijd. En in voor een drankje ja dat kon er ook wel bij. “Oh is het al 12 uur geweest ja ‘tuurlijk kind schenk maar in.”
“Oma. Hoe doet u dat met uw tanden dat kan ik niet.” En dan haalde u uw gebit uit.

Vorig jaar ben ik voor het eerst naar Malang geweest uw geboorteplaats. Wat is het daar mooi en schoon. En wat leuk dat ik over dezelfde brug heb kunnen lopen als u. Op plekken geweest waar uw school zat of waar u dansles had. Door uw verhalen en foto’s had ik even het idee dat u bij me was en mij rondleidde. Zo blij dat ik daar nog met u over heb gesproken. Foto’s heb laten zien. U reactie was zo mooi. Met zo’n grote glimlach luisterde u naar mijn verhalen. Uw ogen straalden. “Ben je daar geweest echt waar. Oh kind wat leuk. En wat vond je? Voelde je je thuis?” Ik had u zo graag een keer mee willen nemen. Had u ons kunnen rondleiden.

Echt vloeiend Maleis spreek ik niet maar mad wel en dan had u hele gesprekken en zei u achteraf: “jaaa dat versta je niet he?”. Vooral de laatste dagen ging ik Maleis met u praten. En u reageerde daar zo goed op. Alsof alles in een keer helder werd. Dat was zo mooi. Chess zette een Indonesisch nummer op en u bewoog helemaal mee. Oh u hield zo van dansen. Elke keer als we u vastpakten of als u opstond, begon u weer de heupen te schudden. Ook op de pasar malams zat u ook altijd mee te swingen. Of u nu stond of in de rolstoel zat, vrolijk deinsde u mee. En eten, oh altijd lekker eten en koken. Op de Gruttolaan zat altijd het hele huis vol. Op de trap, in de gang, op het balkon. Lekker samen eten en koken. In de keuken mochten we niet komen, neee dat was voor oma en de tantes. Als u rijst had gekookt, ging ik daarna altijd stiekem naar de keuken of u al de krokante stukjes aan het drogen was. Daar maakte u dan later een rijstkoekje van en ging u bakken. Maar oh wee als ik een hapje nam, dan zwaaide er wat!

Uw nasi goreng zal ik ook nooit vergeten. Mama maakt hem nog af en toe en dan zit ik te smullen dat zijn dingen die onze generatie weer moet doorgeven en bewaren.

Afgelopen woensdag hebben Madhya en ik ook voor de familie gekookt. Dit deed ik voor u oma. Dit deed me denken aan u! Ik had lekkere lempers ook gemaakt. En hoopte dat u trots op me was en stiekem met me mee keek. Ook elke keer een kaarsje aangestoken zodat u toch een beetje bij me bent.

Afscheid zal ik nooit nemen. Want u zult altijd bij me blijven. En de herinneringen zal ik ook altijd koesteren. En de foto’s en video’s zal ik allemaal met een glimlach terugkijken. Net zoals u hoop ik dat u met een glimlach terug zal kijken op uw leven. 95 Bent u geworden en we hebben het nog samen kunnen vieren. Oma ik hou van u en dat zal ik ook altijd blijven doen. Ik mis je!